Een lofzang over de geest
 
1. we kijken niet terug naar het afgelopen jaar
wel zetten we een tijdstap van ca 50 generaties terug
toen de boeddha bij het zien van de morgenster zijn alleluja zong
en alle levende wezens zijn geest gekregen hebben
de boeddhanatuur die in en buiten ons werkzaam is
 
2. zoals op een andere plaats, in een vroegere tijd
de geest over de wateren zweefde
en sprak dat het licht zou worden
het woord levend werd
en er licht kwam in de materie
de geest die alle levende wezens ‘verlicht’
 
3. in een latere tijd effende jezus de weg voor de ‘heilige’ geest
door in z’n christus bewustzijn te zijn
in de bigmind die verbonden is met het al
heeft hij alles wat is zijn geest gegeven
 
4. bij het geboren worden van alles en iedereen
ontstaat door de voorgaande overdrachten
tegelijk met het lichaam, de geest
de ongeboren boeddhanatuur die bij het sterven mee verdwijnt
bij het weer ongeboren worden uitdooft in de materie
om elders in de kosmos weer nieuw leven te vullen
 
5. als we dan de boeddhanatuur al vanaf onze geboorte hebben
moeten we dan noch wel iets doen?
is die pijnlijke en moeizame weg nog wel nodig?
we zijn toch al ‘verlicht’?
de boeddhanatuur zijn
is van een totaal andere orde dan er weet van hebben
het zelfbesef en het boeddhabesef zijn twee zelven
die uiteindelijk een moeten worden
door het zelf los te laten
zodat het in de bigmind, de boeddhanatuur opgenomen wordt
en het daarna in het dagelijks leven
als herboren te voorschijn komt
 
6. de bigmind, niet gebonden aan afstand en tijd
kan moeiteloos onmetelijke proporties aannemen
van waaruit over het zelf gereflecteerd kan worden
de sterfelijkheid, de egocentriciteit, de passies opgelicht worden
en het relatieve pijnlijk duidelijk wordt
dat wij geen eigen grond hebben om op te staan
de geest niet kunnen grijpen of inzien
ons in wanhoop vastgrijpen aan losse strohalmen
die net zoals alle dingen zich aan elkaar vasthouden
en een netwerk in de kosmos van oorzaak en gevolg vormen
 
7. de zelfloze verbondenheid met het kosmische netwerk
heeft vergaande consequenties
als ik, in mijn egocentrisch bewustzijn
de dingen-van-ons-allemaal me toeeigen
gaat dat ten koste van het alles
wat weer negatieve reacties van anderen oproept
en een storm van negativiteit door het universum trekt
het druist in tegen de dharma-wet van gelijkheid en nondualiteit
tegen de natuurlijke orde
 
8. Rinzai noemt de geest een persoon zonder rang of stand
die door onze zintuigen in- en uitgaat
naar buiten gaand wordt hij door en door het object
zoals de herfstwind, de eikenboom in de tuin
naar binnen gaand wordt hij één met het subject
zich blij of verdrietig voelend
 
9. de geest heeft een onvoorwaardelijk acceptatie vermogen
om in ons zonder onderscheid alle objecten te subjectiveren
zoals het zelf te zijn met zijn egocentrisch gedrag
of het object buiten het zelf wat even dichtbij is als het zelf
of de leegte, boeddhanatuur te zijn als er geen gedachten zijn
de ander, de dingen en ons zelf te zijn in het dagelijks leven
 
10. de geest is een leegte die alles opneemt wat zich aandient
de boeddhanatuur die zelf niets projecteert
geen enkele gedachte of gevoel voortbrengt
een spiegel waar geen stofdeeltjes op kunnen rusten
het is de bigmind van de wereld van de fenomenen
ons dagelijks zelf én het universum
 
11. zo hebben wij de keuze
in ons individuele bewustzijn te blijven
de dagelijkse geest
of de andere "ingang"te kiezen
en de bigmind zijn
opgenomen in de verbondenheid met alles wat is
 
12. wie kiest voor welke ingang?
in zazen oefenen we het loslaten van gedachten
de bewegingen van de dagelijkse geest stil te leggen
als dat proces ingezet is
wordt de bigmind vanzelf actief
 
13. de dharmalogica zegt dat er uiteindelijk geen onderscheid is
tussen de dagelijkse geest en de bigmind
zodat ze in ons dagelijks doen en laten aanwezig zijn
de bigmind als een spiegel die alles oplicht
leven in en buiten ons geeft
het zelf als het individuele dat het leven zijn eigen kleur geeft
 
14. de geest in ons is van alle tijden en in ieder en alles
we zijn in staat om ons zelf
en op dezelfde wijze de ander te zijn
dat is de gave van de geest
daarvoor oefenen wij
tot aan ons einde der tijden
en dat wensen wij ieder van jullie toe
 
sarah&sjef
(geinspireerd door Yamamda Mumon, The ten oxherding pictures)